Hayat her şeye rağmen her yerdedir ve değerlidir. Veremli Yusuf Ziya'nın penceresinin önünde bile leylaklar açtığından beri hayat Mücella 'ya bunu öğretmişti.
Servilerin arasından serin bir rüzgâr geçerken Mücella anladı ki bu dünyada beden gibi mezar toprağı da tek mülkiyetti. Anacığının yanındaki boş mezarın toprağına baktı uzun uzun. Kendi yeriydi.