Yücel Teşkilatı'nın Başkanı Şuayp Aziz idamdan önce son kez ailesiyle görüşmüştür. İdamından sonra şehdin eşyaları ailesine teslim edilmiştir. Bu sırada iade edilen paltosunun kolunda gizlice iliştirilmiş ve yumvarlak hale getirilmiş bir kağıda yazılı küçük bir mektup bulunur.
Şuayp Aziz idamdan bir gün evvel kendisine yapılan son ziyarette getirilen bir çukulata paketinin kağıdına, bulabildiği bir kurşun kalemle ve kendi el yazısıyla hanımına hitaben Osmanlıca bir mektup yazmıştır. Bu aynı zamanda çok hüzünlü bir veda mektubudur. (Orjinal imlasına dokunmadan veriyorum)
"Hayat Arkadaşım Nigar,
Evlatlarım Ülker, Turan, Ertan ve küçük yavrucuğum (En küçük çocuğu Arslan) artık sizden ayrılıyorum. Size doyamadım. Kader böyle yazmış yazımı. Nigar, evlatlarına güvensin, bunları iki gözün gibi baksın, beni de hatırından çıkarma. Hakkını helal et, anne de hakkını helal etsin. Ağabeyinde hakkını helal etsin. Ellerinden öperim.
Çocuklarımı her vakit benim için öpesin ve koklıyasın. Onları okutmağa çalış. O evde yaşatma, başka bir binada yaşatmağa çalış. Reşit Akşar yardımı ile belki yavrularıma bir selamet yolu bulursunuz. Bu günden sonra o yavrularımın babaları yok, yalnız bir anaları vardır. Hem kimsesiz bir anaları var. Ona güvensinler. Helal ediniz, helal ediniz, MİLLETİMİN KURBANIYIM.
Şuayp Abdülaziz
27 Şubat 1948
Fotoğraflarımı çocuklarıma bekliyesiniz. Gözlerinizden öperim."