Atımı dört nala sürdüm karanlığa ,
Bu karanlıkta kaybolan heybemdeki pusula,
Taktığından beri beni peşinden uçuruma,
Sana yazılan her şiir kulvardan çıkmış bir skala...
İstikbalinizi görmemeniz için nefsinize sundukları adi teşhirlere aldanmayın. Ebedî bir hayatın muhataplarısınız. Toprak altına girene kadarki süreyi “varsa, yoksa ömrüm bu” diyerek eşi benzeri olmayan vizyonsuzluğa kendinizi kurban etmeyin. Sözde, rahatınızı sağlamak amacı ile var olan markalar iki üç asırdır varlıklarını sürdürüyorken nasıl olur da kendinize en fazla bir asırlık ömrü reva görürsünüz. Markaların sizi soktukları o dar kalıplardan çıkın.
Sizleri, kaygınızı taşıyacak kadar çok seviyorum.
Dünyanın, dolar-boşalır bir han olduğunu ve her an gözümüzün önünde cereyan eden gelgitlere kendimizi de katmamız gerektiğini nefsime hatırlatırken size de duyurmuş oldum.
Hepimizin kusuru affola.