Biz ise kırılgan bir aynayız.
Kırılmasın,unutulmasın diye köşesine ismimizi kazırız yaptığımızın.
Oysa kazıdığımız harfler,bize değil O’na aittir.
İmzamız da,kalemimiz de,yazımız da,yazdıran da O’dur.
Gerçek tevazu,imzayı silmek değil;
imzayı O’nun mührünün gölgesine bırakmaktır.