Ne komik, küçük yaşlarımızdan itibaren arkadaşlarımıza,ailemize veda etmek zorunda kalıyoruz.Anne ve babamızı, kardeşlerimizi istasyonlardan uğurluyoruz.kuzenlerimizi ziyaret ediyor,okula gidiyor,askere yazılıyoruz.Evleniyor veya yurt dışına seyahate çıkıyoruz.
İyi bir arkadaşı veya akrabamızı omuzlarından tutup,ona iyi dileklerimizi iletmek,ondan kısa bir süre sonra haber alacağımız düşüncesiyle kendimizi avutmak, yaşamımızın bir parçası anlaşılan...