zihnini sadece bağımlı koşmak istersen bedenden ötesini bilemeyeceksin. beden öleceği için de ölümden ötesini bilemeyeceksin. ama zihnin bağımsız hale gelirse, ruh bilinebilir. ruh ölümsüzdür; ne doğar ne de ölür.
-İnanç, “ben körüm ve ne söylenirse söylensin kabul ederim.” demektir. şüphe, “ ben kör olma niyetinde değilim, düşüneceğim. ancak onu kendim deneyimleyene dek inanmaya hazır değilim,” demektir.
kişiliğimiz ve zihnimiz bir tekrardan ibaretse, sadece toplumun yankısıysa, bağımsız değillerdir. nasıl olabilirler ki ? bizler sadece yankıyız sadece tekrarlarız. toplumun sesi, bizim aracılığımızla yankılanmaya devam eder ve biz de onu tekrar etmeye devam ederiz. bizler bireyler değiliz; bireysellik, içimizde hiçbir şekilde doğmamıştır.