modernizm bir işgal biçimidir: meşgul ederek işgal eder insanı. düşünmesine fırsat bırakmaz. kendine gelmesine izin vermez. çünkü modernizm, insanın düşünmesini istemez; sadece itaat etmesini ister.
yani ben emperyalistlerin yerinde olsam, müslümanların şadırvanlarda değil kafelerde buluşmalarını isterdim; sohbetlerde değil açıkoturumlara katılmalarını; hutbe değil konferans dinlemelerini isterdim. üstadları değil uzmanlara danışmalarını isterdim. ‘rızık’ yerine ‘kazanç’ peşinde koşmalarını; ekmeğin ‘bereketini’ unutup ‘ kalorisiyle’ uğraşmalarını isterdim. budur işte kendi kelimelerini unutmak.