Fleur-de-Lys
@Amaranta
O günlerde, arapsaçına dönmüş yüreğinin sonuna dek bocalamaya mahkum olduğunu biliyordu.
O güne kadar sadece kitapları sevmiş biri için bir insana bağlanmak ilginç ve hoş bir şeydi.
Babalarımızın taştan bir Paris'i vardı, çocuklarımızın alçıdan bir Paris'i olacak.
"Bu bensem, olup bitenler gerçek mi? Bunlar gerçekse, bu ben miyim?"
Hiçbir şey insana kesesinin bomboş olması kadar cesaret veremez.
Tek gözlü biri bir körden daha kusurludur. Neyinin eksik olduğunu bilir.