Yarım Kalan Bir Veda: Zeynep’in Hikâyesi"
Bir adam geldi…
Sevdiğini söyledi.
Gözümün içine öyle baktı ki, yüreğime bir ömür kuracağını sandım.
Ailesiyle tanıştırdı beni, geleceğin hayalini kurduk birlikte.
Sanki ben onun yarınıydım…
Sanki hiç bırakmayacaktı elimi.
Ama bir gün…
Susarak gitti.
Ne büyük bir çığlıkmış meğer sessizlik…
Ne çok şey yıkılırmış bir "vazgeçtim" demeden de.
Sonra duydum…
Başkasıyla sözlenmiş.
İşte o an, kalbimden bir şey koptu.
"Ben neydim onun için?" sorusu, içimde yankılandı.
Aşk mıydı, alışkanlık mıydı, yoksa sadece bir ihtimal mi?
Sevdi mi beni gerçekten, yoksa seviyor gibi mi yaptı?
Madem sevmemişti, neden bu kadar ilerledi?
Madem seviyordu, neden bırakıp gitti?
Belki ailesini bahane etti…
Belki de cesareti yetmedi sevgime.
Ama bir insan sevdiğini bırakmazdı…
Hele ki sever gibi yaptıysa, daha da acıydı.
Ve sonra anladım…