Bir zamanlar düşündüm, kalbimde bir boşluk,
Zamanın içinde kaybolan, silik bir yankı.
Geçmişin izleri, damarlarımda akıyor,
Her hatamda bir parça daha, ben yok oluyorum.
İçimde bir kuş var, kanatları kırık,
Uçmak istiyor, ama korkuyor yüklerinden.
Bazen özgürlük, her şeyin sona erdiği an gibi gelir,
Ve o an, her şeyin sonsuz bir boşlukta kaybolduğunu hissederim.
Kader, bir yol mudur, yoksa biz mi çizeriz?
Geçmişin elleri, geleceğin harflerini mi yazdı?
Bir adım attım, bir dünya kayboldu,
Ve ben, hiç var olmamış gibi, arayışta kaldım.
Bir yudum sevda, bir damla gözyaşı,
Yalnızlık, bir deniz gibi derin, ama sessiz.
Bazen kaybolmak gerekir, kendini bulmak için,
Ve her kayıp, bir başka anlamın başlangıcı olur.