Amine Erdoğan

İnsan gömmek istiyor. İnsan baş edemeyeceği kadar büyük olduğu için bilinç düzeyine taşıyamadığı şeyleri zihninin çok derinininde bir yere gömmek istiyor
Sayfa 353·Kitabı okudu
Reklam
Korkunç bir yalnızlık duygusuydu hissettiğim. Sanki şehirleri, ülkeleri, gezegeni dolduran bütün insanlar dünyanın öz çocuğuydu, bir tek ben değildim ve bana ait olmayan görüntüler kafamın içinde akıp gidiyordu
Sayfa 354·Kitabı okudu
İnsan gerçeğin izlerini örtebilen, kuşkularını gömebilen bir varlıktı. İnsan öyle acayip yeteneklerle donanmıştı ki gözünün gerçekten kaçmayı başarabiliyordu.
Sayfa 384·Kitabı okudu
Biz böyleydik, biz dünyanın bu coğrafyasında yaşayanlar sevgimizi ve ilgimizi çok kolay verip çok kolay geri alan insanlardık
Sayfa 389·Kitabı okudu
Kendi çevreme kendi ellerimle ördüğüm çemberin içinden çıkmadım. Çıkmayı hiç istemedim değil, bazen istedim ama yeteri kadar istemedim. Özgürleşmek çok zor bir mücadeleydi, göze almadım, savaşmadan içeride kalmanın bedelini ödemek daha kolay geldi
Sayfa 415·Kitabı okudu