Ahmet Çayır
@AnOnsra
İnsanları önemse, senin hakkında düşündüklerini değil.
instagram.com/ahmet_cayir060?...
Biraz Müzik
Şair Ruhlu Birisi
Gereksiz Düşünür
Aynı Zamanda Öğrenci
Seviye 23
Yarı çevirmen, Öğrenci, Garson, Okur - Yazar, Müziğe İlgili...
Önlisans Öğrencisi
Bodrum / Tokat / Ankara
Ankara, 24 Ocak 2002
17 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
Varoluşsal Kriz...İnsan ve Duygular
Doğumum anama hamallık,
Yaşamım bana,
Ölümüm dahi hamallık,
Tabutumu taşıyana...
Reklam
"Siyasete katılmayı reddetmenin cezalarından biri, sizden aşağılık kişiler tarafından yönetilmenizdir."
- Platon
Eskiler?
Eskiler mi daha güzeldi derler ya sanırım öyleydi. 80 & 90'lı yılların çocuğu olup, muhallebi yemek suretiyle tanışmak vardı şimdi. Kuytu köşe bir parkta buluşup ellerini tutmak vardı belki de. Konu komşu görmesin duymasın "aaaa duydun mu kız Melehat'in oğlu Mehmet gönlünü Rukiye'ye kaptırmış" diye dedikodu dönmesin diye uğraşmak vardı. Samimiyetsizlik yoktu belki. Küçük bir mahalle herkes tanıdık. Her sabah selamlaşan esnaflar vardı, evden çıkıp kahvede bir bardak çay içip işe gitmek vardı. Ailecek akşam sofralarında yemek yemek, taso, gazoz kapağı ve futbolcu kartları oynamak vardı. Betonlardan uzak yeşilliğin bol olduğu bir yerde yaşamak vardı. Her yer parktı mesela. Alabildiğine yeşil, alabildiğine doğa. Mektup beklemek mesela, aylarca bekleyip her harfini satır satır ezberlemek vardı. Haberleri radyodan dinleyip her gün gazete okumak vardı. Hepimiz hızın esiri olmuşuz, nereye yetişiyoruz? Eninde sonunda bir bez parçasına sarılıp 2 metrelik bir toprağın altına girmeyecek miyiz? Neden bunu unutup da sonsuza kadar yaşayacakmışız gibi davranıyoruz? Bu acele, bu hız, bu memnuniyetsizlik, bu despotluk neden? Hızın esiri olmuşuz farkında değiliz, yaptığımız bir şey də yok. Sabahın köründe kalkıp memnun olmadığımız işlere memnun olmadığımız insanların sıfatlarını görmək için gidiyoruz. Elimize geçen 3 5 kuruşla da karnımızı doyurmaya və barınmaya çalışıyoruz. Hele eğitim, takdir edersiniz ki o bambaşka bir mevzuat...
İlişkiler hakkında...Aşk
Arkadaşlar günümüz ilişkileri hakkında ne düşünüyorsunuz? İnsanlar çok mu laçkalaştı? Her şeye erişimin kolay olması sizce de kötü bir durum değil mi?
Cevaplarsanız sevinirim. Fikirlerinizi merak ediyorum.
İnsan 23 yaşından sonra değişebilir mi? Huylarını, karakterini değiştirebilir mi? Değiştirebiliyormuş, son zamanlarda çok aşırı sakinim, huzurlu değil ama sakinim. Bütün sinirim, öfkem, nefretim silindi her şeye ve herkese karşı. Hayatıma ilk defa bu kadar sakin devam ediyorum. Bu kadar öfkeli bir insandan böylesine sakin bir karaktere evrilmek, dönüşmek zor oldu elbet ancak sakin olmak müthiş bir duygu imiş. Dehşet verici derecede müthiş. Neden bunca yıl sürekli bir kin ve öfke ile yaşamışım aklım almıyor. Kendime yazık etmişim. Şimdi çok sakinim ve böyle de devam edecek ondan eminim. 😌
Reklam