Eduard güldü
-Şimdiye kadar ölmüş olman gerekirdi
Hala alkolün etkisi altındaydı ama sesinde bir korku kıpırtısı da vardı
-Bu kadar dik bir yokuşa kalbinin dayanması için...
Veronika onu bitmiyiyecekmiş gibi uzun bir öpücükle susturdu
-Yüzüme bak dedi sonra ruhunun gözleriye hatırla beni ki bir gün resmini yapabilesin istersen başlangıç noktan yüzüm olsun ama kesinlikle resme dön, bu benim son isteğim.