An
@An_1
2 okur puanı
Temmuz 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
-Bunun görev olduğunu düşünmek bana eziyet edn şy şu anda
"Görev... istekli görünmek... denemeye çalışmak... öyleyse siz de bir insanın görevi olduğunu düşünüyorsunuz... Evet, yardım etmek için istekli görünmek bir insanın görevidir"
~Peki yardımımızda ne kadar ileri gitmeliyiz?
Sizden, benden kimseye bahsetmememinizi istedim, hiçbir şey demeden yaptınız. Şimdi de sessizlik beni öldürdüğü için sizinle konuşmak istediğimi söyledim, siz de dinlemeye hazır olduğunuzu söylediniz. Güzel, ama bu kolay bir şeydi.
-Ya sizden beni tutup gemiden aşağı atmanızı isteseydim-, o zaman yardım için isteğiniz kaybolurdu. Görev de bir yerde biter. Kendi hayatlarımızı ve sorumluluklarımızı düşünmeye başladığımız yerde biter. Bir yerde bitmek zorunda... bitmeli...
"Biliyor musun, yabancı?
Sandalyede rahatça oturup, keyifle dünyayı dolaşırken, birinin ölmesini seyretmenin nasıl bir şey olduğunu biliyor musun?"
Eduard güldü
-Şimdiye kadar ölmüş olman gerekirdi
Hala alkolün etkisi altındaydı ama sesinde bir korku kıpırtısı da vardı
-Bu kadar dik bir yokuşa kalbinin dayanması için...
Veronika onu bitmiyiyecekmiş gibi uzun bir öpücükle susturdu
-Yüzüme bak dedi sonra ruhunun gözleriye hatırla beni ki bir gün resmini yapabilesin istersen başlangıç noktan yüzüm olsun ama kesinlikle resme dön, bu benim son isteğim.
