Ayfer Bahçeevli
@Anemoiaa
Universite-Ekonomi
11 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
"Sevgi eşitlikten ziyade kölelik demekti zaten.
Sevgilinin kölesi olmaya nazır olmayan bir kişi,
sevginin hakikatine eremezdi ki!.. Seven ile
sevilen arasında ikiliğin, sen-ben demenin yeri
olmazdı. O ikilemde yalnızca “sen” zamiri
kullanılırdı. Sen demek, benden vazgeçtim
demektir çünkü." der Şah ve Sultan'da Iskender Pala.
Ancak, Kadın var ki, geleceğindeki erkeği için doğumu ve yaşamı planlanmış, kendi adına hayatını birileri kurgulamış, öğretmiş ve yaşama alanı oluşturmuş. Bunun sonucunda da "sen" olabilme benliğine sahip olamamış.
Kadın kadınlığını hissettiginde -önceden şartlandırılmış- zihninde ilkin hayatının tek güç timsali olan erkeğini almış kaf dağının tepesine yerleştirmiş. Onun gölgesine sığınmış ve kendi gücüne sığınmayı bilmedigi için Tanrıların tanrısı kabul etmis. Kendi gücünün farkındalığına varamayan kadın ilahi bir güçle donatmış erkeğini, ona tapmış. Ve farkında olmadığı kendinden, eritip eritip ona vermis. Hiçbir zaman ulaşamadığı ama bir yerlerde tutuklu kalmış özünü keşfedememiş ve hatta zamanla bulma eregine bile sahip olamayan bireylere dönüşmüş.
Dönüşüm doğurgan yanıyla ilahi güce en yakışır olan, bir hayat dünyaya getirebilme olağanüstülüğüne sahip kadın için bu kadar basit ve çaresizce mi olmalıydı? Yüzyıllardır yeri hep saşırılan, güçsüzün dayanağı, güçlünün egosu olanTanrı yalnızca vicdanlarda ve mahremiyette ve diğer yanımız "erkek" ise kadını tamamlayan zıttı olarak kalabilseydi eğer, ruhlarından tutsak pek çok kadın için belki vazgeçilebilecek bir "ben" olgusu oluşabilirdi.
Dostum, ben göründüğüm gibi degilim. Görüntüm ise, üzerimde taşıdığım, beni senin merakından ve seni benim ihmalimden koruyan, özenle örülmüş bir giysiden başka bir şey değildir.
Dost, içimdeki "ben" sessizliğin evinde yaşar, orada da sonsuza dek ulaşılmaz, yanına yaklaşılmaz olarak kalacaktır.
Ne söylediğime inanmanı ne de yaptığıma güvenmeni isteyeceğim senden; çünkü sözlerim senin öz düşüncelerinin yankısından başka bir şey olmadığı gibi, eylemlerim de senin eylem arzunun yankısından başka bir şey değildir.
Sen bana "Rüzgar batıya doğru esiyor," dediğinde, "Evet, batıya doğru esiyor, " derim; çünkü ruhumun rüzgarın hafifliğine değil, denizin derinliğine sahip olduğunu bilmeni istemem.
Sen benim derin düşüncelerimi anlayamazsın, ben de onları anlamanı istemem.
Ve dostum, senin gündüzün benim gecemdir, tepelerde oynaşan öğle ışıklarından ve vadilere uzanan erguvan gölgelerden söz ettiğimde bile; çünkü sen benim karanlığımın şarkılarını duyamazsın, göremezsin yıldızlara çarpan kanatlarımı; ben çok mutluyum beni göremediğin, duyamadığın için. Ben geceyle baş başa kalmak isterim...
Halil Cibran-Meczup
Reklam