Hepimiz, en sade, hiçbir çıkar kokusu olmayan işlerde bile hesaplı hareket ederiz, hem bunu farkına varmadan yaparız. Üstelik daima kendi kendimizi aldatarak, soyluluktan bir an ayrılmadığımızı iddia ederiz.
Hani iş başvurusu yaparsın, özgeçmişini verip: "Biz sizi arayacağız" cümlesini duyarsın, aramayacaklarını bilirsin ama yine de beklersin... Godot'yu beklemek de tıpkı böyle sonu olmayan bir eylemdir. Gelmeyeceğini bile bile bir umut beklersin işte:
"-Godot bugün gelmedi; ama yarın mutlaka gelecek...!"