-1922 yılında F. Scott Fitzgerald’ın Mark Twain’in “Seksen yaşında doğup yavaş yavaş on sekizimize doğru ilerlesek hayat sonsuz mutluluk olurdu” cümlesinden yola çıkarak yazdığı, biz okurlara güzel anlamlar katan kısa bir hikayedir.
-Hikayeden bahsedecek olursak; Benjamin bir bebek olarak dünyaya gelirken yaşlı insanların fiziksel görünümünde ve düşünce yapısındadır. Çevresindeki herkes yaşlanırken o gençleşir. Terse akan bu zamanı keşfettiğinde Benjamin güzel günler de yaşar ama terse akan bu zaman günden güne onu yalnızlaştırır ve karanlıkta kaybolup gider hiçbir hatıra kalmadan.
"Hayat tersine aksa sonsuz mutluluk olurmuydu bilemiyorum ama yaşadığımız çağda herşeyi unutup siyah bir ekrandaki son yazısıyla değilde tertemiz bir sayfayla yaşama veda etmek güzel olabilirdi."