Bahar SANSARKAN

Bahar SANSARKAN
@Anna_35
Galiba dünya mutluluktan çok acılarla yaşayan insanlarla doluydu.
Reklam
Hayatım kötü ve hep tekrarını gördüğüm bir rüya gibi. Karanlıklardan, bataklıktan çıkmak için çırpınıyorum. İlerlediğimi, biraz olsun yol aldığımı düşünürken, yeniden başa dönüyorum. Hep aynı soruya cevap bulmam gerekiyor.
Sayfa 179
Nefret küf hastalığı gibidir. İçine düşünce içten içe çürümeye başlarsın. Bir an gelir ki; içi soyulmuş bir yere dayanması gereken bir çınar ağacı gibi olursun. Ve seninle ilgilenecek birilerini bulmak zorunda kalırsın. İşte o zaman nefret sana sevgisizlik ve ilgisizlik olarak geri döner. Artık yaslanacak hiçbir yerin yoktur.
“Bak ben, hayat yolunda hep ip üstünde yürüyen bir cambaz oldum.Her an düşebilir,her an büyük bir yara alabilirdim.Bu tehlike hala mevcut…”
Çöle alışmış olman okyanusu hak etmediğin anlamına gelmiyor.
Reklam