"İnsanlar kandırılmaz aldanırlar. Güvendikleri için aldanırlar, sevdikleri için aldanırlar, akıllarındaki şeyin gerçekten de o şey olup olmadığını sorgulamadıkları için aldanırlar. Ya da cahilliklerinden aldanırlar. Kendi davranışlarıyla yüzleşmek istemedikleri için kandırıldık derler. Böylece hata tek tarafınmış gibi suç karşı tarafa atılır.
...gibi yoğun bir rutinin içine atmıştı kendini. Bile isteye yapmıştı bunu. Bir kaçmıştı aslında onun için bu rutinler. Çünkü durduğunda aklı gücünün yetmediği, çözemediği karanlıklara çekiyordu onu.
...Ama kalbinin derinliklerine attığı ve dönüp bakmaktan korktuğu çok fazla şey vardı. Bunların, elinde olmadan, içinde koyu bir sızıya dönüşerek birden belirmesiyle ve nefes almasını engellemesiyle başa çıkamıyordu.