Yusuf
@Anorak
38 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Puan vermedi·207 syf.·
29 saatte okudu
·2021 14. kitabı
Reklam
Kitap okumak, dağa tırmanmaya benzer.
Bu benzetmeyi tuhaf bulan Rintaro, nihayet başını kitaptan kaldırıyor. Dedesi fincanı kaldırıp kokusundan keyif alıyormuş gibi gözünün ucunda hareket ettiriyor.
Okumak yalnızca keyif almak, heyecan duymak değildir. Bazen her satırı inceler, aynı metin içerisinde gidiş gelişler yaparak tekrar tekrar okur, başını iki elinin arasına alarak ilerlersin. O bunaltıcı süreç sonunda birden görüş alanın açılır. Uzun mu uzun dağ yolunu tırmandıktan sonra tüm manzarayı görebilir hale gelmek gibi.
( Kartal ) - Ben bir katilim, dedi.
Meral dehşete kapıldı.
- Ne diyorsun? Rüya mı gördün? Delirdin mi yoksa?
Akıl almaz bir soğukkanlılığın hakim olduğu Kartal'ın gözlerinde hummalı pırıltılar, bakışında vahşice bir ifade derinleşiyordu.
- İnsanlığa verebileceği çok şeyi olan bir kişi, sahip olduklarını mezara götürürse, o katil değil midir? Belki katilden de beterdir.
Şiir yazmak için ızdırap duymak gerekir. Parası olan, hayatta isteklerine ulaşan şiir yazamaz.
Sararmış parmaklarının arasında tüten sigarasını tazeleyen Hilmi Oflaz, Sedat Umran'ın görüşünü sığ buldu.
- Söylediğin dıştan gelen ızdıraptır. Eşek susadığı zaman anırır, aç kurt ulur. Bunlar dışa ait, biyolojik ızdıraplar olduğu için, bunlardan şiir çıkmaz. "Şiir çıkmaz" derken "Saf şiiri"i kasdediyorum. Saf şiir içten gelen ızdırapların ürünüdür. Hayatta her istediğini elde edenin de izdırabi olur; zaten asıl ızdırap odur. Anıran eşeğin önüne suyu, samanı verdin mi susar. Ama içten gelen manevî izdirap ezelî ve ebedîdir; şiirleri de kendisi gibidir. Bunun çarpıcı örneklerini Mevlâna'da, Goethe'de görmekteyiz. Ikisi de varlıklı ailelerin çocuğu; ikisi de dünyevî bir sıkıntı görmemiş; fakat ne ölümsüz şeyler yazmışlar. Aslın da üç boyutlu dünyanın nimetleri, zevkleri ulu ruhlar için kurudur. Bundan dolayı da gerçek şiir onlarda dile gelir. Onlar aşklarını, acılarını kendileri yaratırlar.