Rümeysa
@Anouke
9 okur puanı
Şubat 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
, böylece kimseye fark ettirmeden düşüncelere dalmaya başladım.
Reklam
Nihayetinde böyle basitleştirilmiş bir biçimde ebediyen yaşamanın imkansız olduğu ortaya çıktı.
Demek ki yaşam, giderek artan acılarla en derin noktaya ve en korkunç acılara doğru hızlanarak uçmak demekti.
Öylesine acı çekiyordu ki, sanki onu dar, uzun ve simsiyah bir çuvalın içine zorla sokmak istiyorlar da başaramıyorlarmış gibi geliyordu.
Hepsi aynıydı. Bazen bir umut damlası parlayıp gösteriyordu kendini, bazen de kocaman bir umutsuzluk denizi azgınlaşıveriyordu. Hep aynı acı, aynı keder, aynı iç sıkıntısı, hepsi aynıydı. Yalnızlık korkunç bir şeydi, ama başkaları varken daha da kötü olacağını biliyordu.
Reklam