Sonunu kestiremediğin durumda yaşadıklarındır en sancılı dönemler.
Sabretmek zor, kalmak daha zordur.
Bazen gidersin daha güzele dönmek için..
Tırtılın kelebeğe dönmesini beklemek gibi..
Yaşamımızı sürekli Ölüm döşeğinde geriye dönüp baktığımızı hayal ederek ve kendimizi huzur duyabileceğimiz bir hayat yaşayıp yaşamadığımızı sorarak sürdürmeliyiz
İnsan doğası kültürel birikimin ürünüdür. Ortak korku, ortak çıkar ve ortak bir tanrının ürünü.
Modernleşme ile gelen aydınlama da ise toplumda fiili özgürlük insanı izole etmiş ve baş etmekte zorlanacakları kadar yalnızlaştırmıştır.
Modern toplumda insanlar
Ya “Alıcı” ( destek ve ödül için dış desteklere bağımlı)
Ya” Sömürücü” ( istediklerini almaya sabitlenmiş)
Ya “İstifçi” ( malları ve duyguları konusunda cimri)
Ya da “Pazarlamacı” ( kişilik pazarında kendilerini satmaya hevesli ) oluyorlardı.