Çocukluk dikeydir. Yukarı doğru büyürsün boyun bahçedeki güllerinki kadardır, herkes sana her yıl ne kadar büyüdüğünü tekrar edip durur ,baban seni havaya kaldırır parmak uçlarında yükselirsin ,her şey kıpır kıpır hayat ve hareket doludur. Yatmak istemezsin ancak zorla yatarsın. Yaşlılık yataydır. Azıcık dinlenelim, öğleden sonra uzanalım, kanepeye şöyle bir uzanacağım sadece çünkü belim... Yaşlılık uzun süreli belki de sonsuz bir yataylığa alışmaktır.
Ölüme karşı bambaşka, daha aydınlık bir bakış açısının örneği olarak, ailesinin ölüm haberini verdiği mektubu saklıyorum.
"Bir araya gelip onun olağanüstü yaşamını kutlayalım."
Ölümü değil, hayatı kutlamak.