Mehtâbı abartayım ister misin bir gece
Görürsün, nerden geçer sevda gezegenleri
Ah bir bilseydin nolur, yazılmış hece hece
Benim hücrelerime aşkın bütün genleri
...
Çölümde çiçek olur senin bahçendeki kum
Saçını rüzgâra ver külümün rengi sarsın
Bir kaktüse dokunsam dökülür bin bir tohum
Sen beni, abartarak öldüğüm gün anlarsın
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Gözyaşlarına gülümse
Çünkü onlar
İçinden parçalar indirirler yeryüzüne
Dudaklarına gülümse
Kelâmın kirlendiği vakitlerde
Sessizliğin durağı
Erdemin kapısıdır onlar
Avuçlarına gülümse
Çizgilerinde kaderin kardelen tohumları
Adımlarına gülümse
Gülümse ki, ayakların
Varmasın bir ömrün cüzamlı
Küf kokan topraklarına
Ansızın yıkılan evler gibi
Yalnızlığın üzerine çökmeyen
Yüzünün cilâsı, insanlığının yurdu
Onuruna gülümse
Gülümse, gülümsediğin
Bil ki seni de bulur
O müntehâ mahşerinin rahminde
Somurtanlara gülümse
Acı çekenlere, âvârelere
Yetimlerin umutlarına gülümse
Hastalığa dûçâr olup, gündüzü
Ne sen kaldın efkârımda, ne felek
Dünya bize zindan, dünya bize dar
İstanbul olsaydın, ben de bir seyyah
Elele yürürdük sonsuza kadar
Dünya bize zindan, dünya bize dar
İstanbul olsaydın, ben de gökyüzü
Öylece dursaydık sonsuza kadar.
Bizi bizden iyi bilirsin Rabbim,
bir ırmağı bir ırmağın kalbinden
yalnız sen geçirebilirsin Rabbim
...
Bizi bizden iyi bilirsin Rabbim,
bir masalı bir gerçeğe ansızın,
yalnız sen döndürebilirsin Rabbim...
...
Bizi bizden iyi bilirsin Rabbim,
bir dağı bir dağın eteklerine,
Yalnız sen götürebilirsin Rabbim...
...
Bizi bizden iyi bilirsin Rabbim,
bir ankâ'yı bir ankâ'nın göğünde
ancak sen uçurabilirsin Rabbim...