Saklamak istiyorum, kamaşan gözlerini
İçime damla damla eriyip aktığında
Sonsuzluk ırmağına karışan gözlerini
Hatıralar yurduna derinden baktığında
Bir çift güvercin gibi uçuşan gözlerini
Ansızın gülüşünü bulutların ardında
Gel, rüya toplayalım bu esrarlı geceden
Aldanmak en şiddetli zulmü bile ağlatır
Bir çöl kalır her deprem sonrası ellerimde
Bir yüzün kalır
Yüzün ki, bir yanında yükselir sıradağlar
Bir yanında şairler yalnızlığı anlatır
Ay ışığı da bir gün böyle efkâra düşer
Alıngan yüreğine onulmaz yâre düşer
Hani o düşman gibi ok attığı bedenim
Kim bilir nerde kalır, hangi diyare düşer
Herkes bilir ki, mükemmelliğe giden yol taşlıdır ve erdem de bu yolda her zaman engellerle karşılaşır, günahı ve kötülüğüyse şans öylesine destekler ki, genç kız daha asansörün kapısına gelir gelmez kapılar açılır.
