Hayatıma karışmışken bunca günah ve hata, ağulu kovalarla uğurlanırken hayata, dönüp ardımı yürümenin zamanıdır. Kabul, gideceğim yol uzak, ama dönülebilir bir yerdir.
On yedisine kadar her şey yolundaydı. Her şeyi yapabilir duygusu vardı bende. Bütün mümkünlerin kıyısındaydın ben o yaşta. Bağlama çalabilir, İngilizce öğrenebilir, uzak, büyük bir şehre gidebilir, sol ayağımla fiyakalı rövaşata bir gol atabilir, babamı öldürebilirdim mesela. Ama olmadı işte, hem de hiçbiri olmadı