Armanc

Armanc
@Armancz
İçimde öldürdüğüm her at için koşuyorum.
Şimdi sarsacak olursam en yakınımdaki kendimi birden fazla devrilmiş olurum. Öyle buğucu ki bir kalemin ağzından çıkan itiraflar, sersemliyorum. Şimdi soruyorum kendime: hangi kapıyı açacağımı. Tanımadığım geceleri gündüzle harmanlaşmış bir şekilde içiyorum. İçiyorum kendimi filizlendirip tüketerek.
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kafamın içindeki birkaç şeyi devralmak istiyorum. Kendim hakkında kendimle bir sorgudayım. Evet bugün dünde kaldı. Şahlanıyorum ezberimde.
İçsel birkaç sesle uğraşıyorum bu aralar. Bu aralar dediğim çok az gelebiliyor insana. Ama tetiklediği şiddeti tarif edemiyorum. Aldırmak mümkün değil.
Bu Ufak Bir Cemiyet
90'ların sonunda filizlendim. Başkalarını filizlendirebileyim diye. Bunun için neler yaptığımı hatırlamıyorum. Nihayetinde nefesi kokan bir varlığın neler yapabileceğini bilmiyorum. Ve bu şiddetli bir şekilde kapıyı çarpıyor yüzüme. Endişeliyim çiçeklerin açacağından. Yarının dünde kalmayacağı ne malum Ya da bugünün geleceği kestirmeyeceği Tamamen alçak bir belirsizlikle yollar yarılıyor. Henüz ben de bir ağaç dikmedim. Bulutların öptüğü gözleri kaçıyorum hep. Darmadağın bir gerçek tokatı sallıyor yüzüme. Ertesi gün yine aynı tokatla güneşi selamlıyorum. Gözlerimin içine dik dik bakıyor. Ben açamıyorum gözlerimi. Oysa ne derin bir bakışla yarıp geçerdi beni. Yetişemezdim. Ayaklarımın beni taşıdığına bakma Yetişemezdim. Zamanın ilerleyişine aldırmıyorum. Ben de kaybolmaya yakınım sanırım.