Korkularımın adını koymadan onlardan kaçtığımı fark ettim.
Korku dediğimiz şey, aslında zihnin bir ilişkide bir şeyle, biriyle, bir ihtimalle kurduğu bağ.
Kaçtıkça o bağ güçleniyor, gizleniyor, kök salıyor.
Oysa bazen sadece durup bakmak gerekiyor…
“Evet, korkuyorum,” diyebilmek…
Kaçmadan, bastırmadan, açıklamaya çalışmadan.
İşte o an, korku dönüşmeye başlıyor.