Biz yokuz!
Yoksun!
Hayatında uğruna savaştığın hiçbir şey yok, hiçbir şey yok.
Ne sevgilin ne anan baban ne kendi hayatın ne sağlığın
Ne mutlulukların ne hüzünlerin ne işte çalıştığın ne kariyerin
Ne okulu okuman, bilmem neler bitirmen, yaptığın hırslar, aldığın arabalar, bindiğin motorlar, pahalı şeyler, lüksler, bilme...
Hiçbirinin anlamı yok. Nefes al yeter. Nefes al yeter.
Anlamsızlık içerisindeyiz. Anlam katmaya çalışıyoruz kendimizce. Bazı şeylere anlamlar katmaya çalışıyoruz.
Ama aslında baktığında zavallı bir durumdayız yani. Zavallı bir durumdayız.
Üniversite için götünü yırtıyorsun, lise için götünü yırtıyorsun, o işi almak için götünü yırtıyorsun
Boş oğlum hepsi...boş yani. Sonra alıyorsun onları, arabadan bir iniyorsun Ferrari'den, muza bir basıyorsun kayıyorsun ''lap'' diye kafanı taşa vurup ölüyorsun bu kadar yani.
10 yıldır bütün o hırsların, emeklerinin karşılığı bir muz yani. Muza basıp ölmek...