kerim

kerim
@Arthos
Biz yokuz! Yoksun! Hayatında uğruna savaştığın hiçbir şey yok, hiçbir şey yok. Ne sevgilin ne anan baban ne kendi hayatın ne sağlığın Ne mutlulukların ne hüzünlerin ne işte çalıştığın ne kariyerin Ne okulu okuman, bilmem neler bitirmen, yaptığın hırslar, aldığın arabalar, bindiğin motorlar, pahalı şeyler, lüksler, bilme... Hiçbirinin anlamı yok. Nefes al yeter. Nefes al yeter. Anlamsızlık içerisindeyiz. Anlam katmaya çalışıyoruz kendimizce. Bazı şeylere anlamlar katmaya çalışıyoruz. Ama aslında baktığında zavallı bir durumdayız yani. Zavallı bir durumdayız. Üniversite için götünü yırtıyorsun, lise için götünü yırtıyorsun, o işi almak için götünü yırtıyorsun Boş oğlum hepsi...boş yani. Sonra alıyorsun onları, arabadan bir iniyorsun Ferrari'den, muza bir basıyorsun kayıyorsun ''lap'' diye kafanı taşa vurup ölüyorsun bu kadar yani. 10 yıldır bütün o hırsların, emeklerinin karşılığı bir muz yani. Muza basıp ölmek...
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"I want what's coming to me. The world, Chico. And everything in it." (Bana layık olanı istiyorum. Dünyayı, Chico. Ve içindeki her şeyi.)
"I got no choice, I gotta do this, I gotta make it!"
yarın bir yalandan ibaret.
"Sen elindekiyle mutlu ol, ben hak ettiklerimi istiyorum."