“Ölüm bütün insanların sonu !” Diye kükredi Delinar . “Bir kere göçtükten sonra , onun ölçütü ne ? Biriktirip üstünde didişmeleri için mirasçılarına bıraktığın zenginlik mi? Sadece onu öldürenlere aktarılmak üzere toplamış olduğun şan mı? Tesadüf eseri sahip olmuş olduğun yüce konumlar mı ?
“Hayır. Biz burada savaşıyoruz çünkü biz anlıyoruz . Sonlar aynı . İnsanları birbirinden ayıran yollar . Biz o sonun tadına baktığımız zaman , bunu başlarımız dik, gözlerimiz de güneşe bakarak yapacağız.”