Şu egzotik yere tatile çıktım,instagramda şöhreti yakaladım,şu ürüne sahip oldum.Sonra ?Böylece arzulanır bir hayatım oldu.Hayır,sadece gerçekte kim olduğunun ve gerçek ihtiyaçlarının bilgisini yitirdin.Kayboldun,kendine yabancılaştın.
Narsiszm kendimizle olan bağı kopartıyor,teknolojik gereçler kişiler arası bağı kopartıyor,faniliğimizle yüzleşmemek öte dünyayla bağı kopartıyor.Her bağ yitiminde biraz daha azalıyoruz.Kimliklerimiz o geniş ve anlamlı bütünün parçası olmaktan uzaklaşıyor.Anlam yitiyor.
Narsist birey özsaygı arıyor ama onu yanlış yerde arıyor.Başkalarının alkışlarında,her gün yenilediği görüntüsünde,servet makam ve mansıpta,dış dünyanın ışıltısında.Sosyal medya çağında,sahici içe yönelimli benliğin yerini ancak görünüp alkışlandığında kendisini canlı hisseden “performans benliği” alıyor.Oysa anlam,bağ kurma yeteneğimizle devşirdiğimiz bir şeydir ve narsist ne kendisiyle ne de başkalarıyla sahici bir ilişki kurabilmektedir.
Hızla değişen ve yabancılaştıran bir dünyada anne babaların benlikleri aşınıyor ve onlar da kendi boşlukları ve süregiden kayıplarıyla başa çıkmaya çalışırken,çocuğun kişiliğinin şekilleneceği sağlam bir zemin inşa edemiyor.Sonuç,dünyada teyit edilmediği,onaylanma ihtiyacı giderilemediği için kendisini de başkalarını da layıkıyla sevemeyen birey.