Az Beklenti
@AsalAdam
12 okur puanı
Haziran 2025 tarihinde katıldı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Atalet
Üstümüze sinen, peşin fiyatına taksitle sevinerek aldığımız bu oblomovculuk, bütün renkleri yarıma yakın bir basit kesir oranında grileştirirken renklerin asıl tadı yavaş yavaş yok oluyor zihnimizde, yaşam savaşı verirken alışılmış bahanelere sığınmaktan çoğumuzun başı öne eğik ama ne çok hayalimiz var, bu hayalleri gerçek kılanları videolardan izleyip mış gibi yaşıyoruz, eyleme geçecek mecalimiz yatağından kalksa Karanfil Sokaktan Tunalıya Hilmi Parkına kadar yolu var aslında ama yalnızlıktan korktuğun için bireysel sosyallik sitelerinde vakit geçirmekten insanlarla iletişim kurmayı neredeyse unuttun. Kendin olamamaktan çok toplum normlarına takılıp düşmekten korkuyorsun, cesaretin yetersiz bakiye.
Utanç Günlüğü
Ne düşünüyorum? Aslında ne düşünmemeye çalışıyorum. Büyüklerin sebep olduğu savaşlarda üstüne bomba düşen çocuklar var ilk olarak kafamda, sabah kalktığım zaman bu mevzu aklıma gelince bir kelepçe midemi hafif hafif sıkıyor bazı zamanlar gidip bir mide pastili alıp çiğniyorum. Sonra aklıma iş, aş, havaların sıcaklaması vb. rutin düşünceler doluyor, bir süre utanıyorum kendimden, ne kadar da çabuk konformist düşüncelere daldım. Bu sabah da işte o sabahlardan biri. Ben paylaşacak hoş bir kitap alıntısı veya süslü bir günaydın bulamadım kafamda, bari utancımı paylaşayım dedim. Dünyanın bir yerinde barınamayan, beslenemeyen, temiz suya muhtaç, günahsız çocuklar var, biz bunları bile bile meditasyonuna varana kadar, hatta dibine kadar, derin nefesler alarak yaşamaya devam etmekten utanmıyor muyuz? Sanırım hiç utanmıyoruz! O zaman çayı, açık havayı, deniz kenarını övmeye devam edelim insancıklar. Yok artık yahu, gördün mü olanı, çay koymayı unuttum...
