Şimdi tekrar ne yapsam dedirtme bana Yarabbi.. Taşınacak suyu göster, kırılacak odunu.. Kaldı bu silinmez yaşamak suçu üzerimde.. Bileyim hangi suyun sakasıyım ya Rabbelalemin.. Tütmesi gereken ocak nerde?
Ruh sükûneti muhteşem bir şey, kendinden hoşnut olmak da aynı şekilde. Sevgili dostum, keşke çok değerli bir mücevher olan bu duygu, güzel ve pahabiçilemez olduğu kadar kırılgan olmasa.
Yine her geçen gün sevgili dostum, insanların diğer insanları kendilerinden yola çıkarak değerlendirmesinin ne kadar aptalca olduğunu daha iyi anlıyorum. Hem kendimle fazlasıyla meşgul olduğundan, hem de iç dünyam fazlasıyla fırtınalı olduğundan, başkalarını kendi hallerine bırakmayı yeğliyorum, keşke onlar da benimle uğraşmasa.
Keşke insan her gün kendisine şunları söylese:
"Arkadaşların için tek yapabileceğin, onların mutluluklarını bozmamak, mutluluklarını paylaşarak artırmak. Ruhları endişe verici bir tutkunun altında ezilip kederle mahvolurken, onları biraz olsun avutabiliyor muyum?"