Sessizlikten Işığa
Bazen kelimeler yetmez, bazen ses bile fazla gelir.
O anlarda insan kendi içine döner —
sessizliğin içinde yankılanan kalbini dinler.
Geceyle dost olur, karanlığın dilini öğrenir.
Ve bir sabah fark eder ki;
küllerinden değil,
sessizliğinden yeniden doğmuştur.
Her şey tam da olması gerektiği gibidir artık:
huzur, geceyle el ele;
ışık, içinden doğar.
Yepyeni bir gün ışığına adım adım...✨