Ölen birini gömmek kolaydı. Eşilen bir mezara bırakılır, üzerine toprak atılırdı. Zor olan içinde ölenleri gömmekti. Ne gömecek bir mezar vardı ne de üzerine atılacak bir toprak.
Umutsuzluk karanlıkta kalmak demek değildi çünkü. Asıl umutsuzluk; insanın kendi içinde karanlıkta kalmasıydı.
Ama her seçim bir fedakarlıktan doğardı. Kaybetmeden kazanılmaz, yok etmeden var olunmazdı.
Gelecek;geçmişin bedeliydi. Ve bedeller ödenmediği sürece can bedenden çıkmıyordu.