Baba yokluğu, insanın dünyayla kurduğu ilişkiyi sınırsızlık yanılsaması üzerine kurar. Merkezsiz kalan evrende özne, özgür olduğunu sanır; oysa bu özgürlük bir yasa eksikliğidir. Zamanla anlaşılan şudur: sınır olmayınca yön de olmaz; yön olmayınca anlam da kurulamaz. İnsan, ancak kendisine “hayır” denebildiği yerde bir benlik inşa edebilir.Oruç Aruoba’nın düşünce çizgisine göre:
Baba yokluğu, sınırın yokluğudur; sınırın yokluğuysa özgürlük değil, yönsüzlüktür. Yönsüzlükte ben genişlemez, dağılır. Yasa olmadan imkân çoğalır; ama anlam kurulamaz.