Oysa kara görünmüştü...
Çok uzakta değildi. Sanki kulaç atsam oradaydım, kıyıda. Sanki tamamdı her şey, güneş tepede, rüzgâr bizden yana... Ama fırtına beklemez körfeze girmeni.
Olsun. Kaç kez ulaştı bu yorgun gemi o kıyıya. Yelkeni yırtık olsa da kaptanı bırakmaz dümeni...
Millerce yapayalnız ev, kat kat ya da oda oda kiraya verilmiş; yuva denen bir şey yok, topluluk, mahalle yok, sadece mahmur bir kaos içinde mezara sürüklenen anlamsız yaşantılar yığını!