LevLâ
@AsilAsenam
* İnsan sevme isteğini fazla israf etmemeli..*
https://1000kitap.com/bidunyakitapgrubu1
Muhasebeci ve Bankacı
Üniversite
Şanlıurfa
249 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Zorlandığın zamanda
Gökyüzüne dön ve bir kez bak
O sonsuz olan göklerden
Seni izliyor olacağım
Gülümsediğini gördüğümde
Yüreğim sevinçle doluyor
Ağladığını gördüğümde ise
Kalbim ve göğsüm,
Acıyla delik deşik oluyor
Senin için,
Tüm zorlukları alıp yok etmek istiyorum
Ama bu sorunlar sana hayat tarafından verildi
Ve sanki tırmanman gereken bir dağ
Bir kezliğine geçmen gereken
Bir çile nehri gibi
Yüreğindeki kibirliliğin
Kurtulmamız gereken bir yumru
Böylece benim biricik sevgilim olup
Sarılacağım
Sadece kederle yaşama
Acılarının yüreğinde kalmasına izin verme
Reklam
‘’ Öyle acizdim ki bitti derken bile devam edelim desin istedim. Son konuşmamızı yaparken öyle sarılmak istedim ki, hem ondan kaçıp kurtulmak hem de deli gibi sarılıp öylece kalmak istedim. Her şey bitti derken bile lütfen hiçbir şey bitmemiş olsun dedim içimden. O öylece soğuk, yere bakarken ve bana olan aidiyetini tamamen kaybetmişken bile öpmek istedim onu. O gün kendimi nasıl zor tuttuğumu bugün, 9 ay sonra hala tüm hücrelerimle hatırlıyorum. Ağladım o gün ve istedim ki gözyaşlarımı silsin her şey geçti desin. O kadar zor ki bir insandan nefret ederken her zerrenle onu istemek. Hadi ben gidiyorum derken, acaba kolumdan tutar mı diye düşünmek o kadar acizce ki... Hem canını deli gibi yakan, hem de seni iyileştirebilecek tek insanın ‘’o’’ olduğunu bilmek ve bunu reddetmeye çalışmak o kadar yorucu ki... Onu bir daha görmek bile istemiyorsun ama bi sarılsa öpse her şeye tamam diyeceksin. Olmuyor tabii. Kalpsiz olan buz gibi otururken o gün giden gitti ve defalarca arkasına dönüp bakarak, bir ümit o da bakıyor mu diyerek... Ama orda oturan asla dönüp bakmadı... Seni sonsuza dek sevebilirdim, şimdi gidiyorum!
"Sevgili geçmişim
Sana gelecekten yazıyorum... Başardın mı, başarmadın mı bilmiyorum. Girdiğin, ortasında titreye titreye yürüdüğün, belki de karşıda denizi gördüğün, çiçek kokularıyla ilerlediğin o uzak yolda mısın hala, denize yaklaştın mı bilmiyorum. Yoksa bir ara sokağa mı daldın, kayıp mı oldun, hiçbir fikrim yok. Şimdi nerdesin, kimlerlesin, çok daha önemlisi sen şimdi kiminlesin bilmiyorum. Bir şehrin tren garından bindirdim seni çok uzağa git diye, bir sonraki durakta inip herşeyi terk mi ettin, inan bana tahmin edemiyorum. Ne yaptın, nerelerdeydin, kimle, kimlerleydin bilmiyorum. Tek bildiğim bilmediğim bir yerlerde, bilmediğim biriyle olduğun, bilmediğim bişeyler yaptığın.
Sevgili geçmişim, unuttun mu, biz seninle neler neler inşa ettik sadece hayatta kalabilmek için? Ne engelleri aştık, nelere direndik, kaç yoldan sürüne sürüne geçtik... Birbirimize ışık olduk. Sen benim ışığımdın, ben senin. Kaç karanlığı deldik ışıklarımızla, ama merak etme, biz her zaman bir yolunu bulur ve o ışıkları tekrar yakarız. Değil mi? Çünkü biz karanlıktan korkanlarız ve bunu söylemeye çekinmeyecek kadar cesuruz. Karanlıktan korktuk ve birbirimizi bulduk. Işık olduk... Ben her daim burdayım, karanlığını aydınlatmaya hazırım...
Geçmişinin, geleceğinin ve şimdinin seni doğru yolda tutması dileğiyle....
- Siyahtan daha koyu bir renk olsun isterdim siyahlar yetmiyor artık
Ve sen...
Bembeyaz bir intiharın arkasında gizlenen, simsiyah bir cinayetsin.
~ Cem Adrian
Reklam