Benim kurduğum; bir işim olmayacak,
Bana ait evim olmayacak,
Bana ait arabam, eşyam...
İstemiyorum. Benim neslim olmayacak,
Çocuklarım...
İstemiyorum sonsuza kadar süren bir aşk,
Benim bir Karım olmayacak.
Olmayacak benim bir ailem,
Götürmeyeceğim kimseyi gittiğim yere
Öldüğümde yanımda ne bir insan ne bir eşya Hiçbiri benimle olmayacak,
Ben bir kelebek gibi geçip gitmek istiyorum,
Kanatlarım olmayacak.
Hep ben olacağım ama ne varlığımdan Haberim olacak ne de yokluğumdan.
Adına varoluş sancısı diyeceğim zira bir bedendeyim ve ağrıyor beynim
Durmuyor bu illet düşünmeden
Düşünmeden geçmiyor zamanım
Mecburen düşüneceğim
Düşündükçe artıyor sancılarım
Konuştukça unutuyorum yokluğu
Bir gün konuşmakta olmayacak
Ve ben yok olacağım...