Aysel Aslan

Aysel Aslan
@Aslanaslannn
Çünkü aşağıda ölüm vardı yukarıda açlık, aşağıdaki ölüm olasılıktı, yukarıda açlık kesindi, bir kesinlik uğruna ölümcül olasılığa katlanadım.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sadece bakışlarıyla ona dokunmaktan aldığı hazzın az olmadığını düşündü.
Güzel olan bir şey karşısında belki en iyisi sadece ağlamaktı.
Demek yüreklerinin yörelerine uğramadan günler ve geceler geçirebiliyorlardı.
Bu çağın en belirgin özelliği insanların tek tip olmalarıydı. Birbirlerine öylesine benziyorlardı ki bir süre sonra yüzleri silikleşiyordu. Hele yüzlerinde ki o ifadesizlik, ne garipti. Yüzlerinde ne sevinç ne hüzün, ne umut ne kaygı, ne korku ne de güven ifadesi vardı. Kendilerinden başkasını görmeye tahammülü olmayanların yüzlerinde ki o hoşgörüsüz ifade dâhi yoktu. Zekice bir an belirip sonra da kaybolan bir şaşkınlıktan başka özgün bir ifadeye sahip değillerdi .