Kader, insandan vazgeçmiyor. Anbean yeniden ve yeniden yazılıyor. Öyle anlar geliyor ki yapmam dediğin şeyi yapıyorsun,katlanamam dediğin şeye katlanıyorsun,sevmem dediğini seviyorsun,gidemem sanırken bir anda çekip gidebiliyorsun,öldüm diyorsun ama yine de yaşıyorsun.