"Peki ya sen abla..sen de benim gibi acı çekiyor musun? Yoksa bu acıyı çeken yalnızca ben miyim?"
"Hiç öyle şey olur mu küçüğüm?Burada hepimiz acı çekiyoruz. Fakat acılarını senin kadar hissettiğimi söyleyemem. Çünkü acılar her bir çeken için farklıdır! Senin acın sana, benimkisi bana."
"Peki ya hislerin köreldi mi?"
"Hayır, körelmedi."
Afalladım.
"Ama bu nasıl olur? Benimkisi daha şimdiden köreldi."
Bu sefer buz gibi bir sesle cevap verdi:
"Benimkisi körelmedi. Çünkü ölmüş bir şey körelemez.. Hislerim artık ölü benim."
Canım bir kez daha yandı.