Çekilip sonra kabuğuna küskünlüğün,
Kendime düşlerden sığınaklar kuruyorum;
Kırık dökük izleriyle hayatın,
Usul sesli, içe değen, incecik.
Bir şarkı büyütüyorum, ömrüme benzeyen;
Sabah kadar uçuk, akşam kadar acı,
Rengi dört mevsimin uyumsuz karışımı,
Acemi bir şarkı…
Umuda ve gerçeğe böyle katlanıyorum..
Şükrü Erbaş