İnsan ruhları bedene girmeden evvel, Allah'ın rububiyetini bilerek ve isteyerek kabul etmiştir.
Yani insan dünyaya geldiğinde Allah'ı tanımaya yatkın bir fıtratla gelir.Bu insanın içinde olan hakikat özleminin kaynağıdır.
Tasavvufa göre:
"İnsan bu dünyada aslında unuttuğunu hatırlamaya gelmiştir ."
Dayanağı A'râf 172.ayettir.Ayetin manası şudur ;
Allah insan soyunu henüz dünya hayatı başlamadan evvel ruhlar halinde iken muhatap alır ve onlara:
"Elestü bi Rabbiküm?"
"Ben sizin Rabbiniz değil miyim?"
Ruhlar da şöyle karşılık verir,
"Evet ,şahidiz."
İşte bu yüzden buna "Elest bezmi" ya da "Kalû belâ Ahdi" denir.
Kalû belâ,insanın:
•Allah'ın varlığını
•Rab oluşunu
•Kendinin kul olduğunu ilk kabul edilişini temsil eder.
Peki neden hatırlamıyoruz?
Çünkü ;dünya bir imtihan alanıdır.Eğer bu söz bilinçli hatırlansaydı özgür irade anlamını yitirirdi.Bu yüzden bilgi bilinçten silinmiş,ama insanın fıtratına yerleştirilmiştir.Bu nedenle insan sorgular ,anlam arar.
İnançla karşılaşınca yabancı hissetmez.Görmek isteyene sonsuz ve devasa güçte delil var.Biz O'nu aramıyoruz.Biz O'nu hatırlıyoruz🌹