atakan06

atakan06
@Atakan06_
Ellerini bırakmak istemedim, ama tutmak için de erken belki. Daha birbirimizi yeni tanıyoruz, adı konmamış bir yerdeyiz sanki. Aşk olur mu, olmaz mı bilmiyorum, hiç acelem de yok aslında. Sadece seninle konuşurken içim rahatlıyor farkında olmadan. Mesafelisin biraz, güzel de duruyor bu hâlin, ben de adımları yavaş atıyorum. Belki bir şey olur, belki sadece sohbet kalır… ama şimdilik seninle geçen zaman hoşuma gidiyor.
Reklam
Gözleri yakından daha güzel, Bakınca içim dinlenir. Kokusu sarınca beni, Tüm yorgunluk silinir. Yorulduğunu biliyorum, Yanındayım, hisset yeter. Dünya ne kadar ağır olsa da, Omzun artık bana değer.
Yirmi yaşındayım. İnsanlar bu yaşları hafif sanıyor ama içimde taşıdıklarım hiç hafif değil. Kolay kolay gülmem ben; alışmışım biraz ciddi durmaya, fazla belli etmemeye. Ama onun yanında fark etmeden değişti. Normalde sakladığım o tarafım ortaya çıkıyor, çocuk gibi güldüğümü fark ediyorum. Sanki içimde uzun zamandır konuşmak isteyen biri var da sadece doğru zamanı bekliyormuş. Anlatamadığım çok şey var aslında. Kelimelere dökülmeyen, sadece içimde duran düşünceler… bazen susmamın nedeni de bu. Her şeyi bir anda açmak istemiyorum; çünkü bazı duygular aceleye gelince anlamını kaybediyor. Yavaş yavaş tanınmak, gerçekten görülmek istiyorum. Belki hayat hâlâ zor, belki her şey hemen düzelmeyecek. Ama ilk defa sonunun güzel bitebileceğine inanmak istiyorum. Çünkü insan bazen birinin yanında kendisi olabildiğinde anlıyor; belki de hikâye tam o anda güzelleşmeye başlıyordur.”
Saat gece 1, sokak lambaları yorgun ama biz ayaktayız. Hava serin, konuşmalar sıcak, gece sanki biraz yavaş akıyor. Yanımda yeni biri, ismi henüz alıştığım bir kelime değil. Saat gece 1… Ne acelem var ne planım. Sadece sohbet uzasın istiyorum, çünkü bazı insanlar ilk tanıştığın anda iyi geliyor. Gece bitse bile bu an kalsın içimde; çünkü bazen hayat tam da beklemediğin yerde başlıyor.

atakan06

, 1000Kitap'a katıldı.