Neye güldüklerine bilmiyordum ama böylesi zorlu anlarda gülmenin insana iyi geldiğine eminim. Hem biz böyleydik biraz ; her ölümcül labirentten çıktıktan sonra , onunla alay ederdik.
Benim için hazırlanmak, rahat hareket edebilecek tarzda hafif olmak demektir. Bir eylemin kaçınılmaz ilk şartıydı bu. Kısa sürede sımsıkı hazırlanabiliyordum. Geriye namluya mermi sürmek kalıyordu ve içten içe gelişebilecek kararsızlık karı, korkuları yenmek! Karar vermek saniyelik bir işti. Sonrası, ölümle boğuşulacak bir eyleme değil de , sıradan bir işe gitmek gibi normalleşiyordu genelde.