Sevdiğim insaların kaderi bana içime yerleşecek bir hastalıktan daha büyük bir azap veriyor. Onların savunmasızlığı üzerinden kendi özümün tehdit altında olduğunu keşfediyorum.
Gideceğim yönü bulmak için muhtaç olduklarımın kendimden daha sağlam ve daha kalıcı olduğunu hissetme ihtiyacı duyuyordum. Nereye döneceğimi bilmek için. Var olmak için.
Önemli olan, yaşanmışlıkların bir kısmının bir yerlerde kalması. Ve geleneklerin. Ve aile bayramlarının. Ve hatıralarla dolu o evin. Önemli olan, dönüş için yaşamaktır...