Tüm serumları beyaz şarap sanıp içti ölümcül hastalar
Onların gözlerine bak, dudaklarına dokun, ellerini tut
Onlar da insandı Onlar da ümit etmeyi sağlıklı salaklık sanırlardı
Bağımsızlığı ahlaka teslimiyet sanarak üzerlerimize de yürüdüler
Simsiyah tüllerle mumya misali sarıp içimizdeki aşk gelinini
İlkelliğin yatağına, bağnazlığın saltanatına sürdüler
Bir zamanlar körelmiş göz, can yakan kirli eldiler
Tasfiye edilmiş bu hayvanlar- şimdi geri geldiler
Özgürlüğü alıp yerine heykelleri kırılmış tanrılar verdiler
Ağaçlar utançlarından köklerine çekildiler onların yollarında
Sular, kuruyp intihar etmeyi kimi gecelerde onur bellediler