Ormana inen sis gibi iniyorsun içime
Gecenin korkusu yarayi terk etmeme engel
Bedeninde milyarlarca hücre var
Herbirinde bir müebbet yatsam, bana yaşadıkça yeter!
Taviz mi Taciz mi senle benim aramdaki örselenmiş eklem
Gel desem ölüyorsun, bu hep oluyor, neden, seviniyorsun öl desem
Sersem
Ve çalışkan bir karanlığım var ne zaman senle günlerce sevişsem
Biz opüşürken evdeki eşyalar, çoluk çocuk gülüşüyor, bu kısmı çok mahrem
Sonra biraz içtim, müzik dinledim, ışıkları söndürdüm ve gidip utancımın, yoksulluğumun, yasağımın.. köpeklerimin yanına yattım
Hiçbiri kırmadı, incitmedi yüzümü.. bedenime ağır ağır senden daha makul bir canavar sokuldu