Dün annelerini kaybetmiş bir aile dostumuza gitmiştik. Teyze vefat ettikten sonra amcamızda alzheimer baş göstermiş. Dediler ki her şeyi unutuyor da bir sureleri duaları unutmuyor. Bir gece bakmışlar ki amca kalkmış on dakikadır ellerini yıkıyor meğer abdest almayı unutmuş. Kızı tarif etmiş güzelce abdestini almış iki rekat namazını kılmış. Kızı da işinin bittiğini düşünerek yanından ayrılmış. Oysa amcamız o gece uzunca müddet namaz kılmış. Demek ki insan ömrünü nasıl geçirirse aklı da başından gitse kendisine kalan o oluyor…
Maalesef kültürümüzde "zaman öldürmek" diye bir kullanım varsa da kitabımızda, inancımızda böyle bir mana ve mefhum yoktur. Sözüm ona "zaman öldürenler" aslında kendi ruhlarını öldürmekten başka bir şey yapmazlar. "Felekten bir gün çalalım." diyenler, sadece kendi ömür sermayesini çarçur etmektedirler. "Delikanlıdır, gençtir gezecek, eğlenecek." diyenler, insanın baharını kışa, en güzel fırsatlarını boşa çıkarmayı marifet sayarlar ne yazık ki!
Birçok sorunun çözümü olan bir Hadis-i Şerif
Allâh Rasûlü -sallallahu aleyhi ve sellem-: "Kişinin kendisini ilgilendirmeyen şeyleri terk etmesi, müslümanlığının güzel olmasındandır." buyurmuştur.